Πάντα Καλ-ές (ύτερες) Χρονιές!

Πριν ένα χρόνο τέτοια μέρα ευχήθηκα το 2013 να είναι απλά μια Καλή(ύτερη) χρονιά.

http://ligoakomi.blogspot.gr/2012/12/blog-post_31.html

Και ήταν. Τι  έμαθα μέσα στο 2013; 

Έμαθα ότι το να φροντίζω πρώτα τον εαυτό μου, δεν είναι εγωισμός αλλά προσωπική ανάπτυξη. 

Ένιωσα τη μεγαλύτερη ελευθερία όταν άρχισα να μη νοιάζομαι για το τι λένε οι άλλοι για μένα. Εξαιρούνται βέβαια τα πολύ αγαπημένα μου πρόσωπα. Αυτοί μπορούν να μου προκαλέσουν μεγάλο πόνο, οφείλουν όμως αν μ' αγαπάνε και αυτοί να μην το κάνουν.

Έμαθα ότι στη ζωή το μόνο πράγμα που μπορώ να ελέγξω είναι το πώς θα αντιδρώ σε θέματα και πράγματα που δεν μπορώ να ελέγξω.

Συνειδητοποίησα ότι όταν τα πράγματα καταρρέουν, στην πραγματικότητα απλά βρίσκουν επιτέλους την θέση τους.

Ξέρω πια να νιώθω ευγνωμοσύνη για ότι έχω και να βλέπω σε κάθε τι τη θετική του πλευρά και σε κάθε άνθρωπο την καλή του πλευρά.  

Ένιωσα ευγνωμοσύνη ακόμα και για την ασθένειά μου γιατί όταν κατέρρευσα και χάθηκα, ξαφνικά άρχισα να ζω τη ζωή που θέλω…

Μέσα από το βαθύ πόνο ανακάλυψα δυνάμεις και δυνατότητες που δεν ήξερα ότι έχω.

Σήμερα ξέρω… ότι όλα θα πάνε καλά… Ίσως όχι σήμερα, αλλά τελικά.

Εύχομαι πάντα Καλ-ές (ύτερες) Χρονιές! 

Μαθαίνεις...

"Μετά από λίγο μαθαίνεις 

την ανεπαίσθητη διαφορά

ανάμεσα στο να κρατάς το χέρι

και να αλυσοδένεις μια ψυχή.

Και μαθαίνεις πως Αγάπη δεν σημαίνει στηρίζομαι

Και συντροφικότητα δε σημαίνει ασφάλεια

Και αρχίζεις να μαθαίνεις

πως τα φιλιά δεν είναι συμβόλαια

Και τα δώρα δεν είναι υποσχέσεις

Και αρχίζεις να δέχεσαι τις ήττες σου

με το κεφάλι ψηλά και τα μάτια ορθάνοιχτα

Με τη χάρη μια γυναίκας

και όχι με τη θλίψη ενός παιδιού

Και μαθαίνεις να φτιάχνεις

όλους τους δρόμους σου στο Σήμερα,

γιατί το έδαφος του Αύριο

είναι πολύ ανασφαλές για σχέδια

... και τα όνειρα πάντα βρίσκουν τον τρόπο

να γκρεμίζονται στη μέση της διαδρομής.

Μετά από λίγο καιρό μαθαίνεις...

πως ακόμα και η ζέστη του ήλιου

μπορεί να σου κάνει κακό.

Έτσι φτιάχνεις τον κήπο σου εσύ

Αντί να περιμένεις κάποιον

να σου φέρει λουλούδια

Και μαθαίνεις, ότι αλήθεια, μπορείς να αντέξεις

Και ότι, αλήθεια, έχεις δύναμη

Και ότι, αλήθεια, αξίζεις

Και μαθαίνεις, μαθαίνεις 

με κάθε αντίο μαθαίνεις.

Χορχέ Λουίς Μπόρχες, Αργεντινός ποιητής

"Ασήμαντες" σκέψεις...

Άραγε έμαθα να ζω;

Δεν ξέρω...

Ξέρω όμως πως η ζωή είναι το να βγαίνεις στη βροχή... να βρέχεσαι... να νιώθεις κάθε σπιθαμή του κορμιού σου... 

και να μεθάς από αυτή...

Κεντροαριστερά αναζητείται ή αλλιώς μερικές άσχετες ή σχετικές προσωπικές σκέψεις...

Κάποιοι από εσάς το ξέρουν ότι είμαι εθελόντρια στο σύλλογο καρκινοπαθών. Σήμερα λοιπόν όλο το απόγευμα ετοιμάζαμε διάφορα για μια εκδήλωση έχει προγραμματιστεί για τις 23/10. Στις ετοιμασίες δύο συνεθελόντριές μου: Η Μ. πρόσφατα απολυμένη από την εταιρεία sprider με τον γνωστό σε όλους μας τρόπο. Η Α. δουλεύει σε μεγάλη εταιρεία s/m που τους έχει 5 μήνες σχεδόν απλήρωτους. Τους δίνουν 200 ευρώ στο χέρι και 200 ευρώ δωροεπιταγή να ψωνίζουν τα ψώνια τους από το s/m!!! και φοβούνται τα χειρότερα. Και όπως καταλαβαίνετε για να είναι εθελόντριες στο σύλλογο έχουν και την εμπειρία του καρκίνου. Και οι δύο πέρασαν πρόσφατα από επιτροπή στο ΚΕΠΑ όπου πια δίνουν ποσοστό για την πάθηση του καρκίνου του μαστού μόνο για 1 χρόνο περίπου, δηλαδή για όσο κάποιος κάνει θεραπεία… Λες και μετά θα φυτρώσει στήθος… Καμία αξιοπρέπεια για τον άνθρωπο που παλεύει την ασθένεια , την επιβίωσή του, την καθημερινότητά του, την ίδια του τη ζωή. Και μην φανταστείτε ότι το ποσοστό δίνει και τίποτα τρομερές παροχές. Όσοι εργάζονται οι μόνες παροχές που έχουν είναι 6 μέρες το χρόνο παραπάνω άδεια, μειωμένο ωράριο κατά 1 ώρα και πάσο για 50% στο κτελ και δωρεάν στα αστικά στην πόλη που διαμένουν. Έφυγα θυμωμένη και τσατισμένη. Μετά σκέφτηκα πόσο δυνατός είναι ο Άνθρωπος… Μέσα στις δικές του δυσκολίες και αδιέξοδα – ασθένεια, ανεργία- βρίσκει δύναμη, διάθεση και χρόνο να προσφέρει στους συνανθρώπους του… Και μετά αναρωτήθηκα αν και πότε μια κεντροαριστερά σ αυτή τη χώρα θα μπορέσει να απαντήσει και να δώσει λύσεις στην καθημερινότητα των ανθρώπων… Συγχωρέστε με για την ανάρτηση αλλά αυτά μου έρχονται στο μυαλό... για την κίνηση των 75, την ελιά των 58... και μόνο αυτά μπορώ να σας γράψω σήμερα...

Η λησμονημένη πλατεία «Αλησμόνητων Πατρίδων»

Κάθε χρόνο λίγο πριν τις 19 Μαϊου, Ημέρα μνήμης για τη γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού, η Δημοτική Αρχή θυμάται την «πλατεία» «Αλησμόνητων Πατρίδων» στη συνοικία Αβέρωφ, μια και σ αυτή βρίσκεται το μνημείο στην οποία γίνεται η κατάθεση στεφανιών. Το αίτημα των κατοίκων για το μνημείο ικανοποιήθηκε πριν μερικά χρόνια, ωστόσο η «πλατεία» λησμονήθηκε από την Δημοτική Αρχή.

Έτσι κάθε χρόνο βλέπουμε να επαναλαμβάνεται το ίδιο έργο: Λίγες μέρες πριν έρχονται από την αρμόδια υπηρεσία του Δήμου και κόβουν τα χόρτα που φτάνουν συνήθως εκείνη την εποχή σχεδόν το 1 μέτρο και καθαρίζουν το μνημείο ώστε να γίνει η κατάθεση στεφανιών. Σχεδόν μεσημέρι μέσα στο λιοπύρι στήνονται Δημοτική Αρχή και λοιποί μέσα στα χώματα ενίοτε και μέσα στις λάσπες για την τελετή κατάθεσης στεφανιών. 

Η παράταξή «Λαρισαίων Πόλις» έχει επανηλλειμένα διατυπώσει και μεταφέρει το χρόνιο αίτημα των κατοίκων για διαμόρφωση της πλατείας στο Συμβούλιο της 4^ης Δημοτικής Κοινότητας και έχει κάνει παρεμβάσεις στο τοπικό τύπο.

Στην προ μνημονίου εποχή ακούσαμε τον Δήμαρχο να διαβεβαιώνει επανειλημμένα  ότι η πλατεία θα γίνει. Στην μετά μνημονίου εποχή η απάντηση από το Δήμο είναι ότι δεν υπάρχουν χρήματα.

Ωστόσο θα μπορούσε  να γίνει μια διαμόρφωση του χώρου της  «πλατείας» με λίγα χρήματα και με την συμβολή της Υπηρεσίας Πρασίνου του Δήμου. Υπάρχει πρόταση των κατοίκων της περιοχής να συμβάλουν με εθελοντική εργασία σε μια δεντροφύτευση και σε εργασίες που θα βελτιώσουν την εικόνα του χώρου και η παράταξη μας επαναφέρει και επίσημα την πρόταση αυτή, την οποία θα καταθέσουμε και στο συμβούλιο της 4ης τοπικής κοινότητας.

Θα μπορούσαμε να γράψουμε περισσότερα για την τραγική εικόνα του χώρου, αλλά νομίζουμε ότι περριτεύει. Οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους.

Οι Δημ. Σύμβουλοι 4^ης Δημοτικής Κοινότητας "Λαρισαίων Πόλις"

Λία Γκουντρουμπή -Θανάσης Καρανάσιος

 Δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο της Λάρισας.

Γαριτσίου: Ένας δρόμος που δεν ταιριάζει σε συμπολίτες μας με ειδικές ανάγκες, μητέρες και μικρά παιδιά

Οι Δημ. Σύμβουλοι της παράταξης «Λαρισαίων Πόλις» Ευαγγελία Γκουντρουμπή και Αθανάσιος Καρανάσιος:

Απαράδεκτη είναι η κατάσταση που επικρατεί στη συνοικία Αβέρωφ στην οδό Γαριτσίου. Από τη μια μεριά υπάρχει το στενό πεζοδρόμιο που συναντάμε σε όλους τους δρόμους των συνοικιών ενώ από την απέναντι μεριά υπάρχει μία φαρδιά λωρίδα ελεύθερου χώρου ο οποίος όμως έχει αφεθεί στην τύχη του. Οι εικόνες μιλάνε από μόνες τους και δείχνουν την  πλήρη εγκατάλειψη του: Το χειμώνα λάσπες παντού, την άνοιξη χόρτα που φτάνουν και το ένα μέτρο, το καλοκαίρι χώμα.

 Ωστόσο η Γαριτσίου είναι ένας δρόμος που χρησιμοποιείται κυρίως από συμπολίτες μας που χρειάζονται ιδιαίτερα προσοχή μας.

Θυμίζω ότι στη συμβολή των οδών Γαριτσίου και Λευκίππου βρίσκεται το «Ροδοπούλειο» όπου λειτουργεί παιδικός σταθμός, το 57^ο νηπιαγωγείο και Στέκι ΚΑΠΗ. Λίγο πιο κάτω στην ίδια οδό βρίσκεται το κτίριο δωρεάς  Κανέλλα , όπου ήδη λειτουργούν από το τέλος του 2009 τα γραφεία του Συλλόγου Ατόμων με Αναπηρία, τα γραφεία της Πανθεσσαλικής Ένωσης Ατόμων με σκλήρυνση κατά πλάκας, τα γραφεία του Συλλόγου Κωφών κτλ.

Επίσης έγινε και δημοπράτηση για το κτίριο στο οποίο θα φιλοξενηθεί το ΚΑΠΗ του οποίου η κατασκευή είναι δωρεά συμπολίτη μας. Ωστόσο ο εργολάβος έχει εγκαταλείψει τις εργασίες, το κτίριο έχει μείνει γιαπί και θα θέλαμε μια απάντηση από τη δημοτική αρχή για ποιο λόγο και τι μέλει γενέσθαι. Ακριβώς δίπλα λειτουργεί και το 21^ο Ολοήμερο Νηπιαγωγείο. 

Σ΄ αυτή λοιπόν την οδό όπως αντιλαμβάνεστε κινούνται καθημερινά νήπια, μητέρες με καρότσια, άτομα με ειδικές ανάγκες κυριολεκτικά μέσα στο δρόμο καθώς δεν υπάρχει ίχνος πεζοδρομίου.

Επιπλέον η κίνηση των αυτοκινήτων στο συγκεκριμένο δρόμο είναι ιδιαίτερα αυξημένη λόγω του supermarket που βρίσκεται εκεί αλλά και λόγω της πρόσφατης μονοδρόμησης της οδού Αμμοχώστου, παράλληλη της Γαριτσίου. Κυκλοφοριακό χάος δημιουργείται καθημερινά, στο ύψος μπροστά από τα νηπιαγωγεία.

Οι περιβόητες παρεμβάσεις τις δημοτικής αρχής στη συνοικία την οποία ο Δήμαρχος διαφήμιζε το 2010  ως έναν «άτυπο πυρήνα της Κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Λαρισαίων» ξεχάστηκαν γρήγορα.

Επιτακτική ανάγκη λοιπόν η άμεση ανταπόκριση της δημοτικής αρχής στο χρόνιο αίτημα των κατοίκων, των φορέων αλλά και όλων των πολιτών που χρησιμοποιούν τις παραπάνω κοινωνικές δομές η διαμόρφωση αυτού του χώρου με πεζοδρόμιο, δέντρα, πράσινο, να μπουν μερικά παγκάκια, ίσως και μια μικρή παιδική χαρά.

Κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου στη δημοτική αρχή. Αν δεν υπάρξει άμεση παρέμβαση προς αυτή την κατεύθυνση δεν θα αργήσει να συμβεί κάποιο τραγικό ατύχημα.

 Δημοσιεύτηκε στον τοπικό τύπο της Λάρισας.

Η Λάρισα χάνει ακόμη μια ιστορική γωνιά της

Ένα από τα λίγα εναπομείναντα παλιά κτίρια της Λάρισας, κατεδαφίζεται αύριο. Πρόκειται για το διώροφο στη γωνία των οδών Ήφαίστου και Κενταύρων, που εδώ και πολλά χρόνια παραμένει κλειστό και χωρίς συντήρηση, παραδομένο στη φθορά του χρόνου.
Οι ιδιοκτήτες του κτιρίου, που είναι αρκετοί, παλιότερα ήταν σε συνενόηση με το Δήμο Λαρισαίων για να παραχωρηθεί στο Δήμο. Δυστυχώς δεν έγινε τίποτα και η Λάρισα αύριο χάνει ακόμη μια γωνιά της ιστορίας της... 

Σύμφωνα με την Πολεοδομία Λάρισας το αίτημα για κατεδάφιση του κτιρίου πέρασε από το Κεντρικό Συμβούλιο αρχιτεκτονικής (ΚΕΣΑ). Οι λόγοι που οδήγησαν στην θετική γνωμοδότηση ήταν:
1. Δεν αποτελεί ιδιαίτερα αξιόλογο κτήριο (με βάση τα δεδομένα της Λάρισας, της Αθήνας ή της Ελλάδας;)
2. Δεν έχει άλλα αξιόλογα κτήρια στην περιοχή για αποτελεί οικιστικό σύνολο (προφανώς αφού όπως φαίνεται και στις φωτογραφίες που αναρτήσαμε τα περισσότερα κτίρια του οικ. τετραγώνου έχουν κατεδαφιστεί. Το ένα μάλιστα χωρίς άδεια κατεδάφισης).
3. Το κτήριο ρυμοτομείται σύμφωνα με το σχέδιο πόλης της Λάρισας (η ανάγκη για πιο φαρδύ δρόμο και ευκολότερη κυκλοφορία οχημάτων υπερίσχυσε της ιστορικής συνέχειας μιας πόλης).

Είναι λυπητερό που το ΚΕΣΑ πήρε μια τέτοια απόφαση χωρίς να ζητήσει την γνώμη του τοπικού συλλόγου αρχιτεκτονικής παρά το γεγονός ότι τακτικό μέλος του συμβουλίου είναι και η πρόεδρος του Πανελλήνιου Συλλόγου Αρχιτεκτονικής.

 Τo οικοδομικό τετράγωνο του υπό κατεδάφιση αξιόλογου κτιρίου στη συμβολή των οδών Κενταύρων και Ηφαίστου (Λάρισα) μετά τις κατεδαφίσεις που προηγήθηκαν