Ο καρκίνος μπορεί να νικηθεί

Ένα ωραίο ανοιξιάτικο απόγευμα μετά τη δουλειά και αφού είχε ακυρωθεί το μάθημά στο μεταπτυχιακό μου είχα στριμώξει μέσα στο πρόγραμμα μου να κάνω μια εξέταση μαστογραφίας και μετά να πιω έναν καφέ με συνεργάτες και φίλους για να συζητήσουμε τις τρέχουσες πολιτικές εξελίξεις. Μόλις είχαν γίνει στη χώρα εκλογές και οι διεργασίες για τον σχηματισμό κυβέρνησης δεν απέδιδαν, όλα έδειχναν ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε δεύτερες εκλογές.

Μόλις έκανα την εξέταση ο γιατρός με φώναξε και για υπέρηχο. Το είδα στα μάτια του αμέσως. Κάτι δεν είναι καλά.

«Έχεις έναν όγκο, εδώ αριστερά, αν ψηλαφίσεις θα τον πιάσεις.»

 Έβαλα το χέρι μου. «Ναι… μα πως; Πότε ξεφύτρωσε αυτό εκεί; Και γιατί εγώ δεν το έπιασα;»

«Δεν ξέρω τι είναι, δεν μπορούμε να είμαστε σίγουροι για τίποτα… πρέπει οπωσδήποτε να αφαιρεθεί…»

Φυσικά ο καφές και το πολιτικό κους κους πήγε περίπατο. Αντί γι αυτό πήρα τη μαστογραφία και τον υπέρηχο και πήγα αμέσως στον γυναικολόγο μου για να με κατευθύνει τι να κάνω. Η βοήθεια του ήταν σημαντική και αμέσως έκλεισα ραντεβού να δω κάποιους χειρουργούς. Το βράδυ στο σπίτι πήρα τηλέφωνο και μίλησα με δύο κοπέλες που γνώριζα ότι είχαν χειρουργηθεί στο μαστό.  Έψαξα στο internet , σύγκρινα εικόνες μαστογραφιών με την εικόνα του δικού μου όγκου. Όγκος καρκίνου – όγκος καλοήθης. Εμένα ο δικός μου όγκος μου έμοιαζε για καρκίνος…

Στα ραντεβού με χειρουργούς ζήτησα να μάθω ακριβώς τι συμβαίνει.  «Θα με βοηθήσει περισσότερο να ξέρω τι είναι. Μην μου κρύβεται τίποτα.»

Η απάντηση ίδια απ όλους:

«Δεν μπορώ να σου πω με σιγουριά. Δεν είναι από τους όγκους που τους βλέπουμε και λέμε αμέσως, ναι είναι καρκίνος. Θα τον βγάλουμε, κατά τη διάρκεια του χειρουργείου θα κάνουμε ταχεία βιοψία και θα ξέρουμε. Ανάλογα και θα πράξουμε»

Όταν επισκέφτηκα χειρουργό στη Θεσσαλονίκη ένιωσα σίγουρη αμέσως. Αυτός ο άνθρωπος θέλω να με χειρουργήσει σκέφτηκα. Κάποιες σημαντικές λεπτομέρειες έκαναν την διαφορά. Η απόφαση μου ήταν άμεση και γρήγορη: «Όσο πιο γρήγορα μπορεί να προγραμματιστεί.»

 Έξι μέρες μετά, την μέρα του Αγίου Κωνσταντίνου - πολλά σημαντικά γεγονότα της ζωής μου έχουν συμβεί σε γιορτές μεγάλων αγίων - δεν ξέρω αν έχει κάποια σημασία αλλά είναι μια διαπίστωση - χειρουργήθηκα.

Από την πρώτη στιγμή υιοθέτησα το χειρότερο σενάριο, δηλαδή το να είναι καρκίνος, αλλά είχα μια περίεργη σιγουριά ότι όλα θα πάνε καλά.

Μόλις ξύπνησα από το χειρουργείο το πρώτο πράγμα που έκανα ήταν να πιάσω το στήθος μου. «Είναι εδώ… έκανα λάθος;» σκέφτηκα.

Λίγο μετά ήρθε ο γιατρός. «Πως είσαι;» «Άστα αυτά του είπα. Λέγε τι είδες;»

Χαμογέλασε:

«Ήταν ένας διαβολάκος αλλά μην ανησυχείς τον αφαιρέσαμε. Εκτομή όγκου και καθαρισμός λεμφαδένων γι αυτό θα πονάει για λίγες μέρες. Θα κάνεις χημειοθεραπείες αλλά όλα θα πάνε καλά.»

Ξεροκατάπια για λίγο… για μια στιγμή ίσως να φοβήθηκα κιόλα… μα μόνο για μια στιγμή. Αυτός ήταν ο χρόνος που έδωσα στον φόβο. Αμέσως μετά αντί να φοβηθώ απλά αποφάσισα ότι θα φοβηθεί αυτός. Ο γιατρός μπορεί να τον είπε «διαβολάκο» αλλά εγώ είπα αμέσως το όνομά του. «Έχω καρκίνο. Ε και;»

«Καρκίνε, αυτό το σώμα, το στήθος μου, είναι δικό μου! Κι εσύ ήρθες απρόσκλητος και φώλιασες μέσα του! Έχεις λίγους μήνες καιρό να τα μαζέψεις και να φύγεις. Τόσο σου δίνω και πολύ σου είναι!»

Η ψυχραιμία και η λογική είναι ο καλύτερος σύμμαχος. Με βοήθησε πολύ το ότι αμέσως από την πρώτη στιγμή μίλησα με κοπέλες που έχουν περάσει ακριβώς το ίδιο.  Έψαξα στο internet  και βρήκα περισσότερα πράγματα για τον καρκίνο, τα φάρμακα, τις παρενέργειες των χημειοθεραπειών, τα ποσοστά ίασης κ.α. Η γνώση και η πίστη μου, η σιγουριά μου ότι θα γίνω καλά, καθώς και η συνεχή επικοινωνία με τους γιατρούς με βοήθησε να έχω μια άμεση, ολοκληρωμένη και συνεχή εικόνα για την πορεία της υγείας μου. 

Άρχισαν οι χημειοθεραπείες, οι παρενέργειες. Υιοθέτησα το πιο μοντέρνο στυλ με ξυρισμένο μαλλί και αργότερα με τουρμπάν, φουλάρια, περούκα κτλ.

Έβλεπα την ανησυχία και την αγωνία των δικών μου ανθρώπων. Κι όσο και να θες στήριγμα, εκείνο που δεν θες, είναι να σε λυπούνται. Πολλές φορές με δυσκολία σηκωνόμουν από το κρεβάτι, ντυνόμουν και έκανα πράγματα καθημερινά για να μη δείξω ότι δεν είμαι καλά. Είμαι σίγουρη, πολλές φορές και εκείνοι στεναχωριόταν ή λυπόταν, έχυσαν κάποιο δάκρυ,  αλλά το έπνιγαν για να μην το δω. Ξέρω πολλοί προσεύχονταν για μένα και τους ευχαριστώ! Εκτίμησα πολλά πρόσωπα διαφορετικά. Ήρθα κοντά με ανθρώπους που δεν το περίμενα. Δεν παρεξηγώ όσους κρατήθηκαν μακριά. Δεν είναι τα δύσκολα για όλους τους ανθρώπους. Προσπάθησα να  συνεχίσω να έχω μια φυσιολογική κοινωνική ζωή. Δεν στερήθηκα ούτε τις παρέες μου, ούτε εξόδους, ούτε βόλτες ή μικρά ταξίδια.

Η θεραπεία ακόμη δεν τελείωσε. Έχω να κάνω τις ακτινοθεραπείες μου και για ένα χρόνο ακόμη θα παίρνω ένα φάρμακο. Τα δύσκολα όμως πέρασαν.  Ήδη έχω αρχίσει να νιώθω το σώμα μου να δυναμώνει μέρα με τη μέρα.

Τι έμαθα;

Έμαθα να προσέχω και να δίνω προτεραιότητα στον εαυτό μου, να έχω κουράγιο, να κάνω υπομονή και να μην στεναχωριέμαι όταν κάτι πάει στραβά αλλά να προχωράω παρακάτω. Δεν ήμουν ποτέ άνθρωπος που έκανε πίσω με την πρώτη δυσκολία αλλά τώρα έμαθα γιατί δεν πρέπει να κάνει κανείς πίσω: Γιατί πάντα ο κόπος και ο σκοπός αξίζουν.

Έδωσα προτεραιότητα στα θέλω μου και προσπαθώ στη ζωή μου να λιγοστεύω τα πρέπει.

Πολλές φορές σκέφτηκα τι έφταιξε; Τι τον προκάλεσε; Η διατροφή μου; Το στρες; Το τρόπος ζωής μου; Όσο κι αν αναρωτιέμαι ξέρω απάντηση σ’ αυτό δε θα βρω. Έτσι κατέληξα στο ότι μάλλον ήρθε σε μένα γιατί εγώ ξέρω και μπορώ να παλέψω μαζί του.

Θεωρώ πως υπήρξα τυχερή. Το κατάλαβα έγκαιρα. Ουσιαστικά νίκησα τον καρκίνο εκείνη τη μέρα που έκλεισα το ραντεβού μου και πήγα να κάνω τη μαστογραφία.

Γι αυτό δεν πρέπει ποτέ να αμελούμε τον εαυτό μας, την υγεία μας, τις προληπτικές εξετάσεις, τα μικρά σημάδια που πολλές φορές μας δίνει το σώμα μας.

Απευθύνομαι και σε σένα που μπήκες στον κόπο να διαβάσεις αυτές τις σκέψεις μου για  την εμπειρία μου. Νομίζεις ότι έχεις κάνει καμιά συμφωνία μαζί του και δεν θα σε επισκεφτεί ποτέ;

Ενημερώσου! Προφυλάξου!

Περί πολιτισμού…

Περί πολιτισμού…

Έχουμε ακούσει τόσα πολλά πια για τον ένδοξο πολιτισμό μας που μάλλον τελικά επικρατεί μια σύγχυση περί αυτού. Όταν αναφερόμαστε στα αρχαία μεγαλεία φουσκώνουμε από περηφάνια. Ξέρουμε το βασικότερο: είμαστε η πηγή του ευρωπαϊκού πολιτισμού.

Διασκεδάζουμε τα τελευταία χρόνια με τριτοκοσμικά πολιτιστικά πρότυπα χρησιμοποιώντας ως άλλοθι ακόμη και την ανάπτυξη του τουριστικού μας προϊόντος. Γινόμαστε γραφικά διασκεδαστικοί για τους ξένους σπάζοντας πιάτα και πετώντας γαρύφαλλα.

Βρίζουμε τα χάλια του Ολυμπιακού και τα ρεζίλια του Παναθηναϊκού και τα σπάμε στα γήπεδα. Παρακολουθούμε ανελλιπώς τα μεσημεριανά κους κους, τα reality show, τα πορνό της Αλεξανδράτου και Ντούβλη.

Στην καθημερινότητα μας τώρα είμαστε τόσο πολιτισμένοι που οδηγούμε και πετάμε τα σκουπίδια μας απλά κατεβάζοντας το παράθυρο, στη διάβαση πεζών δεν δίνουμε ποτε προτεραιότητα στον πεζό, παρκάρουμε ή σταματάμε όπου μας βολεύει, κλείνουμε τις διαβάσεις για τα άτομα με ειδικές ανάγκες, δεν σηκωνόμαστε στο λεωφορείο να καθίσει η ηλικιωμένη κυρία με τους κιρσούς στα πόδια, οι καφετέριές μας κλείνουν με τραπεζοκαθίσματα του πεζοδρόμους και τους διαδρόμους των τυφλών κτλ… Σελίδες θα μπορούσα να γεμίσω αλλά δεν χρειάζεται. Όλα θα έχουν κοινό παρονομαστή τον πολιτισμό του νεοέλληνα: την εκλεπτυσμένη συμπεριφορά, την εξελικτικότητα και την ευγένεια του.

Η φιλοσοφία, η δημοκρατία, η ιστορία, τα μαθηματικά, η αστρονομία, η ποίηση γεννήθηκαν σ’ αυτήν εδώ την χώρα. Αλλά σήμερα τι να τα κάνουμε όλα αυτά; Ας τα πεθάνουνε.

Φτάνει το γεγονός ότι γεννήθηκαν εδώ σ’ αυτή τη χώρα για να «την πούμε» στον Γερμανό και σε κάθε «βάρβαρο» που «θα μας την πει» για την υπεροχή της ελληνικής φυλής μας.

Η απώλεια της αξιοπρέπειας ενός λαού είναι άμεσα συνδεδεμένη και με την ποιότητα του πολιτισμού του. Αυτή θα είναι η σκλαβιά μας. Όταν όλα τα παραπάνω πεθάνουν. Εδώ. Στην ίδια τη χώρα που τα γέννησε.

Ίσως, όταν φτάσουμε στον πάτο, (αναρωτιέμαι πόσο παρακάτω είναι τελικά αυτός ο πάτος), ξαναθυμηθούμε πως εδώ, στη χώρα μας και στη γλώσσα μας, ειπώθηκαν πολλά απ’ αυτά που εξέλιξαν την ανθρωπότητα αλλά σήμερα βρίσκονται σε βαθύ λήθαργο.

Δεν είναι τυχαίο λοιπόν ότι στην αρχαία Ελλάδα δεν υπήρχε λέξη γι αυτό που σήμερα εννοούμε με τη λέξη «πολιτισμός». Όλα όσα σήμερα εννοούμε με την λέξη πολιτισμός στην Αρχαία Ελλάδα συμπεριλαμβάνονταν μέσα στην λέξη «παιδεία».

Ο όρος πολιτισμός  εμφανίστηκε στα ελληνικά γράμματα  μόλις τον 18ο αιώνα από τον Αδαμάντιο Κοραή, ως αντιστοίχιση του γαλλικού civilisation και χρησιμοποιείται καλύπτοντας και την έννοια του culture/kultur λόγω της έλλειψης μονολεκτικής ακριβούς απόδοσης στα ελληνικά της ξενόγλωσσης έννοιας.

Μεγάλος ο χρόνος απουσίας από το ιστολόγιο μου... Όχι επειδή δεν είχα τίποτα να πω αλλά επειδή μερικές φορές είναι καλό και πρέπον να σιωπά κανείς... ένας χρόνος γεμάτος... αλλαγές... αιφνιδιασμοί...αρρώστια... φόβος... η σκέψη της ζωής και του θανάτου... πόνος... προσπάθεια... υπομονή... κουράγιο... δύναμη... απώλειες... αναθεωρήσεις... νέοι φίλοι...
Σιωπή τέλος. Τώρα είμαι πάλι εδώ. Θέλοντας αυτό το λίγο ακόμη της πρώτης μου ανάρτησης σ΄αυτό εδώ το ιστολόγιο.

10 εντυπωσιακά πράγματα για το χιόνι ...

Γνωρίζατε ότι κάθε Χειμώνα, ένα επτάκις εκατομμύριο (1,000,000,000,000,000,000,000,000) από κρυστάλλους χιονιού πέφτουν από τον ουρανό, και ότι χρειάζονται περίπου ένα εκατομμύριο μικρά σταγονίδια για να γίνει μια νιφάδα χιονιού; Όσο απλό κι αν φαίνεται με την πρώτη ματιά, το χιόνι είναι στην πραγματικότητα ένα πολύ περίπλοκο φαινόμενο.

Δείτε 10 εντυπωσιακά πράγματα που ίσως δεν γνωρίζατε για το χιόνι!

10. Χιουμοριστική ορολογία χιονιού

Δεν είναι όλα τα χιόνια ίδια και ποιος το ξέρει καλύτερα από τους skiers και τους snowboarders; Οι skiers δημιούργησαν στις αρχές του 20ου αιώνα την δική τους ορολογία για να περιγράψουν τα διάφορα είδη χιονιού. Η αργκό άλλωστε προσθέτει χιούμορ, χρώμα και προσωπικότητα σε κάθε λεξιλόγιο.

Ξέρατε ότι «Pow Pow» ή απλά pow (από σκόνη) είναι το φρέσκο ​​χιόνι σε σκόνη, η οποία είναι στην πραγματικότητα ένα μαλακό, «αφράτου» τύπου χιόνι; Το «Champagne snow» έχει εξαιρετικά χαμηλή περιεκτικότητα σε υγρασία με αποτέλεσμα να μην μπορείτε να κάνετε ούτε μια χιονόμπαλα με αυτό. Το «champagne powder» είναι τέλειο για σκι επειδή είναι λείο και στεγνό, ενώ το «mashed potatoes» είναι ένα παλιό, πυκνό και βαρύ χιόνι στο οποίο είναι δύσκολο να κάνεις σκι.

9. Η μεγαλύτερη νιφάδα χιονιού στον κόσμο

Σύμφωνα με τους ειδικούς, οι «νιφάδες χιονιού είναι συσσωματώματα πολλών κατεψυγμένων κρυστάλλων πάγου. Οι περισσότεροι νιφάδες χιονιού είναι μικρότερες από 2,5 εκατοστά». Η περιεκτικότητα σε νερό των νιφάδων χιονιού είναι πιο μεταβλητή από ό,τι νομίζουμε. Μια μέση νιφάδα χιονιού αποτελείται από 180 δισεκατομμύρια μόρια νερού, αλλά η περιεκτικότητα του χιονιού σε νερό εξαρτάται από διάφορους παράγοντες όπως η θερμοκρασία, η κρυσταλλική δομή, η ταχύτητα του ανέμου κλπ.

Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν εικόνες από τις μεγαλύτερες νιφάδες χιονιού που έχουν καταγραφεί ποτέ, το Βιβλίο των Ρεκόρ Γκίνες αναφέρει ότι μια γιγαντιαία νιφάδα χιονιού βρέθηκε στο Fort Keogh της Montana στις 28 Ιανουαρίου 1887. Ήταν 38 εκατοστά σε πλάτος και 20 εκατοστά σε πάχος!

8. Τα χρώματα του χιονιού

Ενώ πολλοί πιστεύουν ότι το χιόνι είναι είτε λευκό ή μπλε, η ποικιλία των «χρωμάτων» του είναι από κίτρινο και πορτοκαλί σε πράσινο, ακόμη και μοβ, αλλά… είτε το πιστεύετε είτε όχι, το χιόνι είναι στην πραγματικότητα άχρωμο. Σύμφωνα με το Εθνικό Κέντρο Δεδομένων Χιονιού και Πάγου των ΗΠΑ, «η σύνθετη δομή των κρυστάλλων χιονιού οδηγεί σε αμέτρητες μικροσκοπικές επιφάνειες από τις οποίες αντανακλάται επαρκώς το ορατό φως. Το λίγο φως του ήλιου που απορροφάται από το χιόνι, απορροφάται ομοιόμορφα πάνω από τα μήκη κύματος του ορατού φωτός, δίνοντας του έτσι την λευκή του εμφάνιση».

Τα ανθεκτικά στο κρύο άλγη είναι μικροί, φωτοσυνθετικοί οργανισμοί που αναπτύσσονται στο χιόνι και τον πάγο στις πολικές και αλπικές περιοχές. Τα διαφορετικά στελέχη των άλγεων μπορούν να χρωματίσουν το χιόνι κίτρινο, κόκκινο, πορτοκαλί, καφέ, πράσινο. Φυσικά, το χιόνι αποκτά το χρώμα του, αφού έχει πέσει. Μπορείτε να δείτε χιόνι που πέφτει ροζ, καφέ, πορτοκαλί ή κόκκινο, αν ο αέρας είναι γεμάτος με ρύπους, σκόνη ή άμμο. Πορτοκαλί χιόνι έπεσε πάνω από τη Σιβηρία το 2007 και το Κρασνονταρ (Ρωσία) καλύφθηκε από ροζ χιόνι το 2010.

7. Ρεκόρ χιονόπτωσης

Εάν έχετε ποτέ αναρωτηθεί που έχει πέσει το περισσότερο χιόνι σε ένα χρόνο, εδώ είναι η απάντηση. Το όρος Baker, στο North Cascades της Ουάσιγκτον, κατέχει αυτό το εκπληκτικό παγκόσμιο ρεκόρ, με αναφερόμενη συσσώρευση 29 μέτρων χιονιού κατά τη διάρκεια της χιονόπτωσης της σεζόν 1998-1999. Πρόκειται για το νεότερο ηφαίστειο στην περιοχή του βουνού Baker και το πιο παγωμένο από τα αφιλόξενα ηφαίστεια Cascade. Το όρος Baker (3.284 μέτρα) είναι σίγουρα ένα από τις πιο χιονισμένα μέρη στη γη.

6. Ρεκόρ χιονόπτωσης σε ένα 24ωρο

Το μεγαλύτερο ύψος χιονιού που έπεσε σε ένα 24ωρο στις ΗΠΑ εμφανίστηκε στη Silver Lake του Colorado το 1921: 1,93 μέτρα χιονιού! Ένα άλλο εντυπωσιακό ρεκόρ 1,6 μέτρων σημειώθηκε στο Georgetown του Colorado στις 4 Δεκεμβρίου 1913.

Το κρύο ποτέ δεν είναι αρκετό για να αποτρέψει την χιονόπτωση. Στην πραγματικότητα, μπορεί να χιονίσει σε εξαιρετικά χαμηλές θερμοκρασίες αρκεί να υπάρχει κάποια πηγή υγρασίας και κάποιος τρόπος για άρση ή ψύξη του αέρα. Ωστόσο, οι μεγάλες χιονοπτώσεις συμβαίνουν συνήθως σε σχετικά θερμά κλίματα.

5. Ο μακρύτερος χειμερινός δρόμος στον κόσμο

Κατασκευασμένος από την αρχή κάθε Ιανουάριο σε πάγο και χιόνι, ο δρόμος «Wapusk Trail» έχει μήκος 752 χιλιόμετρα και συνδέει τα Gillam, Manitoba και Peawanuk στο Οντάριο του Καναδά. Ο «Wapusk Trail» είναι ο μεγαλύτερος εποχιακός δρόμος του χειμώνα στον κόσμο, ενώ πήρε ακόμη και πιστοποιητικό από τα Guinness World Records.

Αυτός ο τύπος «προσωρινών αυτοκινητοδρόμων» έχει ένα σημαντικό ρόλο, καθιστώντας εφικτή την παράδοση αγαθών σε κοινότητες χωρίς μόνιμη οδική πρόσβαση. Ο ζεστός καιρός οδηγεί στο αναγκαστικό κλείσιμο του χειμερινού δρόμου αρχής γενομένης από τον Μάρτιο ή τις αρχές Απριλίου. Οι εναέριες μεταφορές είναι μια εναλλακτική λύση, αλλά έχουν σαφώς μεγαλύτερο κόστος.

4. Χιονοθύελλες και βόμβες

Ξέρατε ότι μια χιονοθύελλα μπορεί να ρίξει πάνω από 39 εκατομμύρια τόνους χιονιού, μεταφέροντας ενέργεια ισοδύναμη με 120 ατομικές βόμβες; Η χιονοθύελλα γνωστή ως«The Great Blizzard of 1888» ήταν μια από τις πιο καταστροφικές χιονοθύελλες που χτύπησε το Νιου Τζέρσεϋ, τη Νέα Υόρκη, τη Μασαχουσέτη και το Κονέκτικατ. Η θύελλα έριξε σχεδόν 1,5 μέτρο χιονιού.

3. Ο γρηγορότερος μισός μαραθώνιος χωρίς παπούτσια στο χιόνι

Ο Ολλανδός Wim Hof κατέχει το παγκόσμιο ρεκόρ για τον γρηγορότερο μισό μαραθώνιο χωρίς παπούτσια στο χιόνι και τον πάγο. Τον ολοκλήρωσε σε 2 ώρες 16 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα κοντά στο Oulu της Φινλανδίας, στις 26 Ιανουαρίου 2007. Οι εκπληκτικές του ικανότητες να αντέξει τους σκληρούς ανέμους, το χιόνι, τον πάγο και τις χαμηλές θερμοκρασίες τον έκαναν να κερδίσει το παρατσούκλι «Ice Man». Δείτε το εγχείρημα του

Κολυμπώντας για 80 μέτρα κάτω από τον πάγο του Βόρειου Πόλου κέρδισε ένα ακόμη Παγκόσμιο ρεκόρ Guinness.

2. Το μεγαλύτερο γλυπτό από χιόνι

Μια ομάδα 600 καταπληκτικών γλύπτων παρουσιάσε στο Διεθνές Φεστιβάλ Γλυπτικής Harbin Ice and Snow που πραγματοποιήθηκε στις 20 Δεκεμβρίου 2007  το μεγαλύτερο γλυπτό χιονιού στον κόσμο με τίτλο «Ρομαντικά συναισθήματα». Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν η πηγή έμπνευσης για το εντυπωσιακό γλυπτό μήκους 200 μέτρων ύψους 35 μέτρων. Αυτό το υπέροχο «τοπίο» ήταν το επίκεντρο του φεστιβάλ που έλαβε χώρα στην επαρχία Heilongjiang, ενός από τα ψυχρότερα μέρη της Κίνας.

1. Ο άνθρωπος χιονονιφάδα

Κοιτάζοντας πίσω στον χρόνο, οι χιονονιφάδες έχουν συναρπάσει πολλούς διακεκριμένους επιστήμονες και φιλοσόφους όπως ο Καρτέσιος, ο Johannes Kepler και ο Robert Hooke, αλλά ο άνθρωπος που αφιέρωσε κυριολεκτικά ολόκληρη τη ζωή του για να μας δείχνει την ποικιλία και την ομορφιά της νιφάδας χιονιού είναι ο Αμερικανός Wilson A. Bentley (9 Φεβρουαρίου 1865 – 23 Δεκεμβρίου 1931).

Ο Wilson Bentley είναι ο πρώτος άνθρωπος που συνέλαβε κρυστάλλους χιονιού σε φιλμ. Γνωστός ως «The Man Snowflake», ο Bentley τράβηξε πάνω από 5000 φωτογραφίες με νιφάδες χιονιού και απέκτησε διεθνή αναγνώριση κατά τον 19ο αιώνα για την πρωτοποριακή εργασία του στους τομείς της φωτομικρογραφίας, γιατί τελειοποίησε τη διαδικασία της φωτογράφησης των νιφάδων χιονιού πριν λιώσουν ή εξαχνωθούν.

Η κληρονομιά του Bentley είναι εξαιρετικά πλούσια: Μια απέραντη βιβλιοθήκη με λεπτομερή περιοδικά, βιβλία, δημοσιευμένα άρθρα και πάνω από 5000 φωτογραφίες των «μικροσκοπικών θαυμάτων ομορφιάς», όπως συχνά αναφερόταν στις νιφάδες χιονιού.

Δείτε Περισσότερα: http://www.otherside.gr/2011/12/xioni-10-entypwsiaka-pragmata-pou-isws-den-gnwrizate/#ixzz1lCZIpfrL

Η μεγαλύτερη νύχτα του χρόνου

Στις 22 Δεκεμβρίου το σκοτάδι θα διαρκέσει 14 ώρες και 29 λεπτά

 

Ατελείωτη θα φαντάζει η νύχτα της Πέμπτης 22 Δεκεμβρίου, καθώς θα είναι η μεγαλύτερη του έτους, γνωστή ως Χειμερινό Ηλιοστάσιο. Οι απανταχού «νυχτόβιοι» θα έχουν την ευκαιρία να απολαύσουν τον έναστρο ουρανό για 14 ώρες και 29 λεπτά.
Ημερολογιακά, το χειμερινό ηλιοστάσιο μπορεί να σημειωθεί από τις 20 έως τις 23 Δεκεμβρίου. Τελευταία φορά που κάτι τέτοιο πραγματοποιήθηκε στις 23 Δεκεμβρίου ήταν το 1903, ενώ η επόμενη θα είναι το 2303. «Ακόμη πιο σπάνια είναι η 20^η Δεκεμβρίου με την επόμενη να συμβαίνει το 2080» μας εξηγεί ο διευθυντής του Νέου Ψηφιακού Πλανηταρίου, του Ιδρύματος Ευγενίδου, κύριος Διονύσης Σιμόπουλος.
«Οι διαφοροποιήσεις αυτές οφείλονται στο Γρηγοριανό Ημερολόγιο του οποίου το κάθε έτος έχει 365 ημέρες εκτός από τα δίσεκτα έτη με τις 366 ημέρες τους. Τα πράγματα, όμως, δεν ήσαν πάντα έτσι. Ας τα πάρουμε, λοιπόν, από την αρχή: από την αρχαιότητα ακόμη ο υπολογισμός του έτους πραγματοποιούνταν με την παρατήρηση της επίδρασης που έχει πάνω στη Γη η περιφορά της γύρω από τον Ήλιο, η επίδραση δηλαδή του κύκλου των εποχών. Οι εποχιακές αυτές αλλαγές είχαν για τους αρχαίους τεράστια σημασία, ιδιαίτερα μάλιστα μετά την εμφάνιση της γεωργίας πριν από 10.000 περίπου χρόνια καθώς η σπορά, η συγκομιδή και οι άλλες γεωργικές ασχολίες εξαρτιόνταν από τις αλλαγές των εποχών - η διάρκεια ενός ηλιακού έτους έπρεπε να μετρηθεί επακριβώς» προσθέτει ο ίδιος.
Η ταξίδι της Γης στις 4 εποχές
Η πλήρης περιφορά της Γης γύρω από τον Ήλιο ολοκληρώνεται σε διάστημα περίπου 365,25 ημερών. Ο κύκλος αυτός, κατά τον οποίο ο Ήλιος είναι εκείνος που μοιάζει να αλλάζει θέση κάθε φορά, ονομάζεται «εκλειπτική».

«Αν παρατηρήσουμε την εκλειπτική και τη συγκρίνουμε με τον ουράνιο ισημερινό (την προέκταση του γήινου ισημερινού πάνω στην ουράνια σφαίρα), θα δούμε ότι οι δύο αυτοί κύκλοι δε συμπίπτουν, αλλά αντίθετα τέμνονται, σχηματίζοντας γωνία σχεδόν 23,5 μοιρών, λόγω της κλίσης που έχει ο άξονας της Γης σε σχέση με το επίπεδο που σχηματίζει η εκλειπτική. Η γωνία αυτή ονομάζεται “λόξωση της εκλειπτικής”, και τα δύο σημεία στα οποία τέμνονται οι δύο κύκλοι ονομάζονται “ισημερινά σημεία”. Στο πρώτο σημείο ο ουράνιος ισημερινός τέμνει την εκλειπτική εκεί όπου ο Ήλιος βρίσκεται στις 20-21 Μαρτίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται “εαρινό ισημερινό σημείο”, από εκείνη την ημέρα αρχίζει η άνοιξη. Εκ διαμέτρου αντίθετα η τομή γίνεται όταν ο Ήλιος βρίσκεται στις 22-23 Σεπτεμβρίου. Το σημείο αυτό ονομάζεται “φθινοπωρινό ισημερινό σημείο”, και από την ημέρα αυτή αρχίζει το φθινόπωρο» λέει ο κύριος Σιμόπουλος.
«Από το εαρινό ισημερινό σημείο και μετά, ο Ήλιος φαίνεται καθημερινά να σκαρφαλώνει όλο και πιο πάνω στο βόρειο ημισφαίριο του ουρανού» συνεχίζει. «Οι μέρες μεγαλώνουν, οι νύχτες μικραίνουν και ο καιρός γίνεται όλο και πιο θερμός. Περίπου τρεις μήνες αργότερα, στις 20-21 Ιουνίου, ο Ήλιος φτάνει στο βορειότερο σημείο της εκλειπτικής από το οποίο θα αρχίσει πλέον να κατέρχεται και πάλι προς τον ισημερινό. Το σημείο αυτό, στις 20-21 Ιουνίου, ονομάζεται θερινό τροπικό σημείο ή απλά θερινή τροπή, επειδή ο Ήλιος τρέπεται και πάλι προς τον ισημερινό, και από τότε ξεκινά το καλοκαίρι. Επειδή μάλιστα για μερικές ημέρες πριν και μετά τη θερινή τροπή ο Ήλιος μοιάζει στάσιμος πάνω στην εκλειπτική σαν να “φρενάρει” την πορεία του, το θερινό τροπικό σημείο ονομάζεται επίσης και θερινό ηλιοστάσιο».
Μετά τη θερινή τροπή, ο Ήλιος συνεχίζει να κατεβαίνει προς το Νότο, και στις 22-23 Σεπτεμβρίου φτάνει στο φθινοπωρινό ισημερινό σημείο, οπότε - όπως συμβαίνει και στην περίπτωση του εαρινού ισημερινού σημείου - έχουμε ίση μέρα και νύχτα: ισημερία.
Ο θεός Ήλιος και το χειμερινό ηλιοστάσιο
Η κάθοδος συνεχίζεται, μέχρις ότου ο Ήλιος αγγίξει το νοτιότερο σημείο της τροχιάς του – το λεγόμενο χειμερινό τροπικό σημείο, ή απλά χειμερινή τροπή ή χειμερινό ηλιοστάσιο - στις 21-22 Δεκεμβρίου. Από την ημέρα αυτή ξεκινάει επίσημα ο χειμώνας.

«Από κει κι έπειτα ο Ήλιος σταματάει να κατεβαίνει και αρχίζει πάλι να σκαρφαλώνει, κάθε μέρα όλο και πιο ψηλά» αναφέρει ο κύριος Σιμόπουλος.
«Δεν είναι λοιπόν καθόλου παράξενο που ο Ήλιος λατρεύτηκε από τους αρχαίους σαν θεότητα, καθώς για εκείνους ήταν ο δημιουργός των εποχών του έτους και του κύκλου των φαινομένων και των εναλλαγών που σχετίζονται με αυτές, από τη σπορά ως τη βλάστηση και από την ανθοφορία ως τη συγκομιδή. Οι Αιγύπτιοι τον ονόμασαν Ρα, Ατόν, ή και Όσιρη ακόμη. Οι Βαβυλώνιοι τον αποκαλούσαν Σαμάχ, Βαάλ, Μαρδούκ και Νεργκάλ. Οι Ινδοί Βράχμα και Βισνού. Και οι Πέρσες Μίθρα. Για τους αρχαίους Έλληνες, κατά περιστάσεις, ήταν ο Δίας ή ο Πλούτωνας, ο Βάκχος, ο Διόνυσος, ή και ο Φοίβος Απόλλωνας. Ανεξάρτητα όμως από την ονομασία, όλοι οι λαοί είχαν καθιερώσει προς τιμήν του Ήλιου εντυπωσιακούς εορτασμούς ιδιαίτερα στις περιόδους των εναλλαγών από τη μια εποχή στην άλλη» καταλήγει.

Άρθρο στην εφημερίδα "Κόσμος", 31/08/2011,"Η Λάρισα ποδηλατούπολη - μια ευκαιρία για την πόλη"

Η Λάρισα ποδηλατούπολη - μια ευκαιρία για την πόλη

 

 Τους τελευταίους μήνες στην πόλη μας έκανε την εμφάνιση της μια ομάδα πολιτών γνωστοί ως «Ποδηλάτες Λάρισας». Σε μικρό χρονικό διάστημα η ομάδα μεγάλωνε συνεχώς μέσα από τo γκρουπ στο facebook και το blog τους. Σήμερα αποτελούν μια ομάδα με έντονη παρουσία στα τεκταινόμενα της πόλης μας. Επιπλέον έχουν αρχίσει να συστήνονται παρόμοιες ομάδες και σε  άλλες γειτονικές πόλεις, όπως π.χ στον Τύρναβο. Τα καταστήματα ποδηλάτων στην Λάρισα είδαν με μεγάλη χαρά να αυξάνονται οι πωλήσεις τους αλλά και οι επισκευές παλιών ποδηλάτων.

Προφανώς η πόλη μας λόγω του ότι στο μεγαλύτερο μέρος της είναι επίπεδη ευνοεί τον συγκεκριμένο τρόπο μετακίνησης. Οι μεγαλύτεροι από εμάς σε ηλικία θυμούνται τη Λάρισα ως μια ποδηλατούπολη! Επιπλέον η οικονομική κρίση βοηθάει, καθώς πρόκειται για μια οικονομική επιλογή καθημερινής μετακίνησης, για μια οικονομική κοντινή εκδρομή την Κυριακή, ενώ παράλληλα το ποδήλατο αποτελεί και έναν τρόπο άσκησης.

Στην πόλη μας λοιπόν κάτι έχει αλλάξει. Ότι δεν κατάφερε η Δημοτική αρχή τα προηγούμενα χρόνια, διαφημίζοντας τους ποδηλατοδρόμους που τότε είχε κατασκευάσει, το κατάφερε μια ομάδα που γνωρίστηκε και οργανώθηκε μέσω του διαδικτύου.

Ωστόσο η Δημοτική αρχή δεν φαίνεται να δείχνει κάποια διάθεση να στηρίξει αυτή τη νέα τάση προς όφελος της πόλης.

Οι όποιοι ποδηλατοδρόμοι κατασκευάστηκαν τα προηγούμενα χρόνια καλοί ή κακοί (ας μην επεκταθώ τώρα σ’ αυτό) έχουν εγκαταλειφτεί.  Η σήμανσή τους έχει σβηστεί στα περισσότερα σημεία και κανείς δεν ασχολείται…

Οι όποιες εκδηλώσεις που γίνονταν παλαιότερα, στα πλαίσια της ευρωπαϊκής βδομάδας μετακίνησης και της ημέρας χωρίς αυτοκίνητο (22 Σεπτεμβρίου),  αν και δεν αποτελούσαν οργανωμένη παρέμβαση, εγκαταλείφτηκαν και αυτές.

Στο συμβούλιο της 4^ης Δημοτικής Κοινότητας, τόσο στην προηγούμενη θητεία όσο και σ αυτή, καταθέσαμε οι Σύμβουλοι της παράταξης «Λαρισαίων Πόλις» επανειλημμένα προτάσεις  για ολοκληρωμένη κυκλοφοριακή μελέτη, για επέκταση του δικτύου ποδηλατοδρόμων εκτός του στενού κέντρου της πόλης. Επέκταση προς τις συνοικίες και δημιουργία εναλλακτικών πράσινων διαδρομών. Αυτό θα βοηθούσε σημαντικά στην αποσυμφόρηση του κέντρου από αυτοκίνητα και στην ασφαλή μετακίνηση των ποδηλατών. Έχουμε καταθέσει ολοκληρωμένες προτάσεις, εφικτές και υλοποιήσιμες, για την κατασκευή ποδηλατοδρόμων σε όλο το μήκος της οδού Φαρσάλων, Καρδίτσης, καθώς και την πρότασή μας να προβλεφθεί ποδηλατοδρόμος και στην Λεωφόρο Καραμανλή (Παλιά Εθνική Οδό) κατά την ανακατασκευή της που θα την ενσωματώσει στον αστικό ιστό της πόλης.
Ωστόσο οι δικές μας προτάσεις αγνοούνται από την Δημοτική αρχή.

Σε λίγες μέρες πλησιάζει  η ευρωπαϊκή βδομάδα μετακίνησης και η 22 Σεπτεμβρίου ημέρα χωρίς αυτοκίνητο 2011. Με νέα δεδομένα για την πόλη μας:

Οι ποδηλάτες αυξήθηκαν, το δίκτυο ποδηλατοδρόμων θα αυξηθεί; θα επεκταθεί;

Μήπως θα έπρεπε επιτέλους η Δημοτική Αρχή να δει την πρόταση για την εκπόνηση μιας ολοκληρωμένης κυκλοφοριακής μελέτης - ειδικά τώρα - και στα όρια του νέου Καλλικρατικού Δήμου μας;

 

Λία Ευαγγελία Γκουντρουμπή – Θώμου

Σύμβουλος στην 4^η Δημοτική Κοινότητα Δήμου Λαρισαίων με την παράταξη «Λαρισαίων Πόλις» 

 

Εφημερίδα "Κόσμος", 31/08/2011